Hala hastanedeyiz yani en azndan annem.Testler yapıldıkça yeni şeyler çıkıyor onlar yapıldıkça farklı ve daha kötü seneryolar ortaya dökülüyor annemse bu ayki dekorasyon dergilerini ezberlemekten dert yanıyor.Çekinmese hastane odasının şeklini değiştirecek.Annemin hastalığı romatoid artrit.18 yıldır annemle.31 yaşında annem yakalandı bu hastalığa aslında toplum da romatizma diyip geçilen bir hastalık ancak o kadar çeşit ve cinsi var ki her hastanın hemen hemen farklı bölgelere vuruyor hastalık.Annem iyileşemeyen ksısımda bu nedenle de aldığı ilaçlar çok ağır ve organlarını artık (çoktandır aslında) zarara uğratıyor.Yine de buna da şükür diyoruz.Soran mail atan yorum yapan herkese çok teşekkür ediyorum bu arada.Neyse burada hastalıktan bahsetmek çok hoşuma gitmiyo o nedenle hop konuyu biraz farklı bir yere çekeyim...

Gerek hastanedeyken gerekse dışarda bu 1 hafta çok gözlemde bulundum dertlerimiz hakkında.Senin ki dert mi bende neler var diyerek başkalarının sıkıntılarını aşağılama eğilimi içindeyiz sanki.Sanki en büyük sorun dert bizim diğerlerinin ki çok minik küçücük kalıyor bizimkilerin yanında.Herkes yakınıyor herkes canının kalbinin acıdığını söylüyor ama bir yandan da diğerinin derdini küçümsüyor.Aşık mı olmuş ya sen nelerle uğraşıyorsn benim başımda ne var diyoruz ya da bir güzel fırçalıyoruz karşımızdakini hayat sadece bundan ibaret değil gibi gibi cümleler kuruyoruz karşımızdakine sanki onun sıkıntısının onun içindeki yerini biliyo gibi...

ilginç.

ha bir de bazı insanlar var ki insanlıktan nasibini almamış mesela dersine giremeyip durumumu bildirdiğim (hiç bir zorunluluğum olmadığı halde;yasal hakkımı kullanmama laf söyleme densizliğini yapacağını bile bile ) hocalar!ne ilginç galiba bazı insanlar başlarına hiç bir şeyin gelmeyeceğini düşünüyor sanki hayat sadece onların dışındakilere vurabilir...

bir müsade...

Hayat ne garip.Hayır bir çoğumuz zaten biliyoruz bunu ama gerçekten garip.Değil 1 saat 1 dk da bile hayatınız değişebiliyo üstelik siz habersiz habersiz dolanırken etrafta...

Bugün annemin rutin tahlillerini yaptırdık her zamankinden daha da kötü çıktı bizim kız yine iyi bakmamış kendine doktorumuz da kararı bir müddet annemi hastaneye yatırmakta buldu.Halbuki biz doktor çıkışı nereye gitsek diye planlar yapıyorduk.Bir müddet ya da yanıma yardımcı birileri gelene kadar ben kalırım yanında diye düşündüm;o nedenle bir süre pammuk kız pammuk annesinin yanında olacak;kendinize iyi bakın...

not;pammuk annenin en sevdiği çiçek ona hediyemiz olsun yüzü gülsün.

hayaller hayaller...(2)

İlerde kendime ait minik bir yerim olduğunda(cafe gibimsi ya da küçük biir pastane tarzı)insanların gelip kendilerini evlerinde gibi hissedeceği rahat bir yer olmasını istiyorum.Pembe beyaz dekoru zaten çok seviorum malum ama farklı tonlarda olmaz mı diye düşündüm aynen şu fotoğraftaki renklerde olabilir mesela;




renkleri yastıkları sıcak bir hava yaratmış...

ya da şöyle minik detaylar olsa;




ya da şöyle renkli olsa;bu arada avizeye dikkat çekerim buradaki yazımdakilerden :)



süper bir yer olmaz mıydı?

mestanım ben :)

Sıradan bir pazartesiyi güzelleştiren nedir?

• Öğleden sonraki dersin hocasının gelmeyip dersi iptal etmesi

• Ankara'nın içi donduran soğuğunda eve geldiğinizde annenizin çayı demlemiş olması

• sıcak sıcak evinizde o çayı yudumlamak...

Yaşasın pazartesi :)

insaf.

hey allahım hey!

şimdi ben sakin sakin otururken bir haberi gördüm ki cinlerim tepemde hop hop oynadılar...Halis Toprak'oın kayınpederi konuşmuş bıdı bıdı,ama asıl tepemi attıran yer şu kısım;

Daha önce by-pass ameliyatı geçirdiğini söyleyen Tağızade, nikâhtan sonra tüm eleştirilere göğüs gerdiğini, buna karşılık damadının ‘hayırsız’ çıktığını söyledi. Nikâhın ardından 3 aydan fazla süre geçtiğini, artık daha fazla beklemeyeceğini belirten İsmet Tağızade, “Onu gerçek bir ağa sanmıştım. Beni arayıp halimi sormasını bekledim durdum. Kalp rahatsızlığım var. Beni adeta ölüme terk ettiler. Bayramda görüştüğüm kızım paranın verileceğini söylemişti. Artık Halis Toprak’ın bana ve kızıma faydalı olacağını sanmıyorum” şeklinde konuştu

Sen nasıl bir babasın?ne manada faydalı?bu kadar mı belli eder bir insan kendini bu kadar mı değersiz senin minik beyinli kızın...Satmışsın birde utanmadan söyleniyorsun!Kızın belli aptal ona zaten lafım yok ya sen hiç mi vicdanın yok be adam!yuh!

haber için tık

büyüdün artık blog;bak beğeniliyorsun :)

Sevgili maydanoz bana blogunda bir yer ayırmış çok teşekkür ederim kendisine :) sevindimm durup dururken :)) bakıın

Kınıyorum!

Hey şekerim bak benden daha güzelsin daha iyi bir konumun var daha rahat ve stressiz bir hayatın ve daha güzel rol yapabilme yeteneğin var.O halde neden bu yarış?Neden bu hırs ve kıskançlık çok ayıp çooook...

bu yazıyı nazan öncelden işiniz gücünüz yok mu yani eşliğinde okumanızı isterdim ama kendi doyamı yükleyip beceremedim muzicons da...

Olmayın kardeşim benim komşum.Çekiyorum galiba...

dertliiyim dostlar;
Uzun zamandır üst katta amerikalı aile yaşıyordu ya da aileler çünkü ne vakit asansörde birileriyle karşılaşsam 12 kişilik farklı farklı aileleler görüyordum seslerine evde annemin sesi kadar alışmıştım aynı şekilde alt kattaki uyuz kız evlenene kadar ailesel kavgalarına tanık oldum evlendi gitti yani en azından ben öyle sanarken kız her gün buradaydı ve değişen bir şey yoktu...

facia gibi yıllardan sonra iki dairede boşaldı!tabii ben sevinçten uçan bir kişilik ikeeen bam bam bam!

alt kata başka bir aile taşındı ki ev sahibiler yani ömür boyunca bir terslik olmazsa bizimleler.Ben hayatım boyunca böyle iğrenç ağlayan bir çocuk ve bu kadar iğrenç Beeeeeeeeerrrkaaaaaaaaayy diyen bir anne görmedim iyi bir kadın ama biri ona oğlunun ismini daha güzel söylemeyi ya da çığırmayı öğretsin bıktım artık her saat başı çocuğun vızıldamasından.
Gerçi asıl konu bu da değil.2 gün önce üst kattaki eve birileri bakıyordu asansörün girişinde gördüm 1 kız 1 oğulları olan aile sanki sevimli insanlar gibi gelmişken gözüme çocuğun hareketleri gizem yandın diye düşünmeme neden oldu ki bugün bu da kanıtlandı evin boş olmasını sevmiş olacak ki çocuk sabahan beri çığlık atıp yankıyı dinliyo!yetmiyo deli gibi bir o yana bir bu yana koşuyo ablasıyla kavga edip hayat sevincimi söndürüyo.

Biz de çok taşındık biz de belki de 2 kızkardeş olarak ablamla tehlike unsuru gibi görüldük ama asla ve asla böyle gürültü yap(a)mazdık annem iki baktı mı tamamdı!
bu ne ki şimdi?!