Rum karosu ve hayaller bir de nedense gözleri dolan ben,nedense.

Bazen işler ters gittiğinde hep yaptığımı yapıyorum açıyorum dekorasyon sitelerimi bakıp bakıp hayaller kuruyorum,planlar yapıyorum.Sonra bazen o hayalleri bile düzeltiyorum yaptıktan sonra da kendime kızıyorum.Hayal bu işte boşver diyorum,tam da o anda olacak mı acaba diye düşünen iç sesime inat..
İşte benden minicik bir hayal daha;
Sevenin sevmeyenden daha az olduğunu düşündüğüm " rum karosu ".Az çok zaten belli eski-yeni karışımına aşkla baktığım.Madem dedim böyle seviyorum neden evimde mutfağım ya da girişim  böyle olmasın ki;

Asıl sevdiğim gözüm de kalan kırmızılı yeşilliler ki son iki örnek nasıl güzel..Bunun dışında karoistanbul adlı bir firma var,ürünleri özellikle osmanlı serisi tam benlik.

Aslında olay şu;

Trabzon'da dedemin bir arkadaşı vardı,Meydan'da eski minik bir dükkanı vardı tam evimizin çaprazında,şimdi sevimsiz bir viyadüğün yazık ettiği  eski bir binanın hatta köşkün  alt katında..Tozlu minicik bir yer önünde mavi sandalyesinde oturan yaşlı vücut ve onun karolu dükkanı...Karolu dükkana aşık minicik bir kız.

O zamandan kalan bir  sevgi bu  galiba,eskiyi özlememden belki de böyle bir hayal..